Islamska Republika Pakistanu

Islamska Republika Pakistanu, czyli w skrócie Pakistan (po angielsku Islamic Republic of Pakistan; urdu trl. Islāmī Jamhūriyat Pākistān, trb. Islami Dźamhurijat Pakistan). To państwo położone na południu Azji, znajdujące się nad Morzem Arabskim.

Większe miasta w Pakistanie: Karaczi, Lahaur, Faisalabad, Rawalpindi, Peszawar, Kweta, Multan, Bahawalpur, Sakkhar, Hajdarabad

Długość granic: 6 774 km w tym:

- Indie 2 912 km

- Afganistan 2 430 km

- Iran 909 km

- Chińska Republika Ludowa 523 km

- wybrzeże morskie 1 046 km

Najwyższy punkt Państwa: K2 8 611 m n.p.m., najniższy punkt Ocean Indyjski 0 m.

Pakistan jest podzielony na 4 prowincje, 1 terytorium stołeczne i 1 terytorium plemienne. Islamska Republika Pakistanu rości prawa do terytoriów Dżammu oraz Kaszmir – spornego z Indiami; spór ten trwa od kilkudziesięciu lat, od 50 lat XX wieku.

Narodowości Pakistanu: Pendżabczycy (48%), Sindhowie, Beludżowie, Pasztuni, uchodźcy z Afganistanu.

Wraz z rokiem 1947 nastąpiło odłączenie Pakistanu od brytyjskich indii. Pomysłodawcą utworzenia państwa o takiej nazwie był Choudrze Rahmatowi Alemu, który utworzył ją z pierwszych liter nazw prowincji: Pendżab, Afgan, Kaszmir i Sind oraz z końcówki słowa Beludżystan. Innym tłumaczeniem tej nazwy jest jej zakorzenienie lingwistyczne w języku urdu, gdzie słowo pakistan oznacza "kraj czystości".

Na przełomie 1945 i 1946 roku brytyjczycy zorganizowali wybory do władz ustawodawczych. Wtedy Liga Muzułmańska zdobyła większość w rządach Bengalu oraz Sindu i utworzono w Pendżabie rząd koalicyjny. Tym samym, roszczenia muzełmanów aby stworzyc państwo islamskie stało się uzasadnione. W roku 1947 za sprawą ostatniego wicekróla Indii, którym był lord Louis Mountbatten. Opracowano projekt, który podzielił kolonię brytyjską na dwa suwerenne państwa: Indie i Pakistan, który otrzymał następujące prowincje: Bengal, Pendżab, Sind, Beludżystan oraz Północno-Zachodnią Prowincję Graniczną.